دوست شدند و براى خدا با گروهى دشمنى كردند آنها هستند چراغهاى فروزان و اهل نعمت در آخرت . 5 - عبد اللَّه بن سنان گويد : خوشا به حال بنده‌اى كه گمنام زندگى كند ، با مردم در ظاهر رفت و آمد داشته باشد ولى در دل اعمال آنها را ترك كند ، مردم او را در ظاهر بشناسند و او هم مردم را در باطن شناسائى كند . 6 - ازدى گويد : امام صادق عليه السّلام فرمود : من به حال آن دوستانم غبطه مىخورم كه با داشتن ايمان اهل صلاح و شايستگى هستند ، و عبادت خداوند را نيكو بجاى مىآورند ، و در نهان او را پرستش مىكنند و در ميان مردم گمنام زندگى مىنمايند . آنها شهرت و معروفيت ندارند تا مردم با انگشتان خود آنها را به يك ديگر نشان دهند ، روزى آنان به اندازه زندگى مىرسد و نياز به كسى پيدا نمىكنند و صبر دارند ، مرگ آنها را زودتر فرا مىگيرد و از خود ميراث كمى بجاى مىگذارند و گريه‌كنندگان آنها كم مىباشند . 7 - محمد بن مسلم از امام باقر عليه السّلام و او از پدرانش عليهم السّلام روايت مىكند كه امير المؤمنين سلام اللَّه عليه فرمود : خداوند چهار چيز در چهار چيز مخفى كرده است ، خوشنودى خود را در اطاعتش قرار داده و چيزى را كه موجب رضايت او مىگردد و شما نمىدانيد كوچك نشماريد . خشم خود را در معصيت خويش پنهان كرده است پس بنا بر اين چيزى را كه موجب سخط او مىگردد و شما آن را نمىدانيد كوچك نشماريد ، اجابت را در دعا قرار داده و شما دعائى را كوچك ندانيد زيرا ممكن است همان دعا موجب اجابت قرار گيرد و شما آن را نمىدانيد . خداوند ولى خود را در ميان بندگان پنهان كرده و از انظار مخفى داشته است ، شما هيچ يك از بندگان خدا را كوچك مشماريد و كسى را تحقير نكنيد ، زيرا ممكن است يكى از بندگان خدا مورد تحقير شما قرار گيرند و آن بنده از اولياء